جیب های گوگل آنقدر پر پول هستند که بتواند خودروهای بدون راننده را با هر نوع امکانات گران قیمتی تجهیز کند ، ولی پژوهشگران در دانشگاه آکسفورد تحقیق بر روی پروژه ای را شروع کرده اند که هدف اصلی آن ، ارائه راهکاری ارزان قیمت در این زمینه است.

در حال حاضر این سیستم از دوربین ها و لیزرهایی استفاده می کند که سر جمع در حدود ۷۷۵۰ دلار هزینه بر می دارند ولی هدف مرحله بعدی پروژه این است که هزینه را به ۵۰۰ دلار کاهش دهند و در نهایت آن را به ۱۵۰ دلار برسانند.

"پروفسور پاول نیومن" در این باره می گوید : (در اصل ، ما نیاز به حل کردن چالش های مهندسی داریم تا دیگر به سنسورهای گران تکیه نکنیم و به جای آن ، از سنسورهایی استفاده کنیم که در عین ارزانی ، فید آن ها به ما امکان ارائه راهکاری هوشمند را بدهد.)

بینشی که "پروفسور پاول نیومن" برای این سیستم با نام (RobotCar UK) دارد این نیست که خودرو در همه حال وظیفه رانندگی را برای دارنده خود ایفا کند بلکه در عوض ، (RobotCar) طوری طراحی شده که در موقعیت های انتخابی به عنوان مثال در جاده منتهی به خانه یا محل کار یا مسیرهای پر تردد هدایت خودرو را بر عهده بگیرد. (RobotCar) از دوربین ها و اسکنرهای لیزری ۳ بعدی در جلو بهره می برد که محیط پیرامونی را با نقشه ای متشکل از داده های محیطی که پیشین در حافظه ذخیره شده اند ، مقایسه می کند. اگر سیستم به حس اطمینان برسد تا کنترل فرمان را در اختیار بگیرد از طریق نرم افزاری که به آیپد متصل به جلو داشبورد وصل است ، راننده را مطلع می کند.

"پروفسور پاول نیومن" می گوید : (این یک سیستم خود مختار نیست ، بلکه وقتی شرایط خوب و خطر کم باشد ، پیشنهاد هدایت خودرو را می دهد.) بر خلاف سیستم راننده خودکار گوگل ، (RobotCar) از (GPS) استفاده نمی کند و براساس مؤلفه های محیطی کار می کند ولی با این حال ، می تواند برای افرادی که هر روز یک مسیر مشخص را طی می کنند ، بسیار مفید باشد.

"پروفسور پاول نیومن" می گوید : (شهرهای ما زیاد تغییر نمی کنند ، بنابراین خودروهای رباتیک هر روز سازه های آشنایی را می بینند و به شما خواهند گفت ، من اینجا را می شناسم ، می خواهی برانم؟)

از آنجایی که این سیستم کمتر از راهکار راننده خودکار گوگل جاه طلبانه است ، امکان اینکه در آینده نزدیک مورد تأیید قانون گذاران قرار گرفته و وارد زندگی شهری شود وجود دارد.